leven met bipolariteit

Over mij
Geboren en getogen als meisje in Groningen, wil ik nooit meer weg uit deze stad. Hier heb ik mijn sociale netwerk maar ook kan ik niet goed tegen verandering. In mijn dagelijks leven doe ik graag creatieve dingen, koffietjes met vriendinnen en wandel ik. Momenteel ben ik 30 jaar oud.Terugkijkend, besef ik me dat een groot deel van mijn leven opgeslokt is door psychische klachten.

   
Ziekteverloop
De klachten begonnen aan het einde van de middelbare school. De studiekeuze leidde tot erg veelstress. Dit ontpopte tot een depressie. Na deze depressie volgde een periode van strijd. Ik wilde,koste was kost, de bachelor van Pedagogische Wetenschappen halen. Dit lukte maar niet. De stress,slapeloze nachten, frustratie en vele gedachten maakten dat ik een psychose kreeg. Na deze psychose volgde een tijdje van (redelijke) stabiliteit. Helaas kreeg ik een manisch-psychotischeepisode en moest hier ook voor worden opgenomen. In de jaren hierna ging het stukje bij beetjebeter. Wel hield en houd ik last van vele vermoeidheidsklachten. De laatste kritieke gebeurtenis waseen gemengde episode, die kort aanhield. Momenteel ben ik zo goed als stabiel.

Jeugd zonder zorgen
Over het algemeen heb ik een goede jeugd gehad. Een hecht gezin, goed financieel vangnet en de mogelijkheid om te studeren. Om een voorbeeld te noemen van de hechte band van het gezin,gingen we altijd samen op vakantie en geen enkel onderwerp was onbespreekbaar aan tafel.

Het ontstaan van de eerste psychische problemen
Aan het einde van de middelbare school was ik erg zoekende. Dat ik gedurende mijn basisschool en middelbare school jaren erg gepest ben, hielp niet mee. Het laatste jaar van VWO stond centraal voor het kiezen van de studie. Door deze stress ben ik terecht gekomen in een depressie. Dit voelde alsof de grond onder mijn voeten vandaan gehaald werd.

Duizend en één afgebroken studies
Na de depressie krabbelde ik langzaam weer op. Wat volgde was een periode met veel afgebroken studies. De reden? Faalangst, universiteit paste niet bij mij en het lukte me niet om goed te kunnen presteren. De stress liep hoog op en zorgde voor meerdere weken slecht tot niet slapen.

De eerste psychose
Stress, slaaptekort en het doorgaan met de studie Pedagogische Wetenschappen zorgde voor mijn eerste psychose. Dit was tevens de meest heftige psychose die ik heb meegemaakt. Het begon onschuldig maar sluimerde door tot een groot iets. Eerst had ik veel gedachten in mijn hoofd.Kloppende gedachten veranderden in gedachten waar geen touw aan vast te knopen was. Ik was erg in mezelf gekeerd. Zo antwoordde ik miniem vragen en kreeg ik veel niet mee. Onrust jaagde door mijn lichaam. Hoe langer het duurde, hoe meer onrustig ik werd en hoe meer gedachten er waren en hoe meer het naar voren kwam dat er iets niet klopte met mij. Wat van binnen niet zichtbaar was, werd nu zichtbaar van buiten. Ik zag overal ineens boodschappen die speciaal voor mij bedoeld waren. Ik las ook dingen anders. Bijvoorbeeld een bordje met 'stop' kon ik lezen als 'drop'. Iets heel anders dus. Mijn psychose kwam aan het licht voor anderen door het nuttigen van alcohol. Dit was de trigger die er voor zorgde dat alles in een stroomversnelling kwam. Midden in de nacht waar ik had gedronken gebeurden er vreemde dingen. Ik had een aantal telefoons gepakt, zag boodschappen in briefjes en moest iets oplossen. Als ik dit iets niet oploste, dan zou mijn vader doodgaan. Het was
allemaal heel zwaar en serieus. Die ochtend vingen mijn moeder, zus en broer mij op. Alleen
reageerden zij anders. Mijn broer was zorgzaam en oplettend, mijn vader boos en mijn zus en
moeder waren bang.
 

Bipolaire stoornis
Na een paar psychoses en depressies en een manisch psychotische episode te hebben meegemaakt, kreeg ik de diagnose bipolair. Wat deed dit met me? Dit gaf me een antwoord op de puzzel. Het gaf me opluchting, maar ook het besef: dit is serieus en gaat niet zomaar weg. Ik kon me erg herkennen in de theorie over bipolaire stoornis. Na jaren heb ik gemerkt dat ik altijd wel zorg nodig heb en medicatie.
 

Kenmerken van (mijn) bipolaire stoornis
Ik heb altijd last van schommelingen. Schommelingen in energie, schommelingen qua humeur en schommelingen in mate van overprikkeling. Een bipolaire stoornis staat voor bi (2 kanten, manisch en depressief) en polair (2 polen, positief en negatief). Natuurlijk zijn er ook perioden van stabiliteit. De uitdagingen die ik heb, hebben vooral te maken met vermoeidheid, overprikkeling, het behoud van controle en concentratieproblemen. Na de psychotische episodes is mijn geheugen minder goed geworden en sindsdien kan ik (door concentratieproblemen) geen boek meer lezen. Hoewel ik altijd op let of ik genoeg rust neem, blijft goed plannen moeilijk.
 

Het werkende leven
Toen ik was afgestudeerd was het voor mij helder dat een normale baan niet haalbaar zou zijn. Een doelgroepenregisterbaan zou beter bij mij passen. Ik heb 2 jaar werkervaring op gedaan als communicatiemedewerker. Het werken ging echter niet van een leien dakje. Met aanhoudende klachten (concentratie problemen, overprikkeling) kwam ik tot de conclusie dat werken voor mij erg zwaar en ook niet voldoening gaf.

Wajong
Sinds een paar maanden heb ik de Wajong. Ook een hele opluchting, als je weet dat je niet kan werken.

Je kunt mij volgen op instagram: levenmetbipo