De verbijstering van het verliezen van een geliefde aan zelfdoding (trigger warning)
Er worden stukken voorgelezen uit het boek en een persoon vertelt hoe ze haar partner verloor.
Wat me opvalt is dat het voor de buitenwereld, familie en vrienden, niet duidelijk is dat iemand met die gedachten aan zelfdoding rondloopt. Soms gebeurt het impulsief. Erover praten kan helpen en dat gebeurt vaak niet. Het is ook schrikken als je geliefde alles heeft gepland en al dan niet een verklaring achter laat.
Het blijft bij je, het verlies van een dierbare op deze manier, het wordt een onderdeel van je levensverhaal. De pijn en verdriet waar je doorheen gaat. Mijn overbuurman was in een korte periode achterdochtig geworden en na drie weken ging het mis. Zo praat je nog samen op straat en zo is het leven voorbij. Een impulsieve daad, onomkeerbaar.
De achterblijvers blijven zitten met veel vragen:
Wat hebben we niet gezien? Hadden we iets kunnen doen? Waarom is er voor deze uitweg gekozen? Relaties gaan stuk door het onvermogen om erover te kunnen praten met het gezin. Mensen gaan je mijden omdat het een zwaar onderwerp is. Nieuwe mensen staan op die het wel begrijpen en je de ruimte geven om er te mogen zijn.
Na die tijd is er ruimte om na te praten, hier hoor ik van anderen welke ervaring ze hebben met dit onderwerp. We hebben allemaal met dit verlies te maken, soms zelfs meerdere malen.
Zeg me waarom?
Ik heb bij Lentis gewerkt en ook hier kregen we te maken met zelfdoding. Niet gezien en niet gehoord in de last die je draagt. Er werd in alle openheid over gepraat, ook over het gevoel van de uitzichtloosheid die wordt ervaren. Na een mislukte poging van mijn mijn onderbuurman heb ik gevraagd: "Hoe ben je eronder"? Hij zegt: ik krijg nu de goede hulp en voel ik me goed.
De woorden van iemand die zijn poging voorbereid. We staan met de fiets voor een stoplicht in de stad. Hij zei: als je terugkomt van vakantie ben ik er niet meer. Ik heb hem gevraagd of ik met zijn hulpverlener moest bellen. Ik kende hem al jaren. Zijn antwoord was duidelijk, mijn keuze staat vast. Ik heb die keuze gerespecteerd. Na mijn vakantie was hij er niet meer. Mijn persoonlijke ervaring met meerdere zelfdoding is dat het me raakt. Het blijft in mijn gedachten.
Ervaar jij onverdraaglijk leed en vind je het leven uitzichtloos. Bel 113 om erover te praten. Praat, laat van je horen, je bent het waard.
Voor nabestaanden is er www.snzg.nl.
(Stichting Nabestaanden Zelfdoding Groningen)
www.Slachtofferhulp.nl Advies hoe je kunt omgaan met de gevolgen van zelfdoding. Checklist nabestaande helpen na zelfdoding.
www.Steunnazelfdoding.nl Voor nabestaanden, de omgeving en (zorg)professionals.