Introductie
Als ik eenmaal begonnen ben met schrijven, vloeien de woorden gemakkelijk op papier. Hoe kan je schrijven inzetten voor het verwerken van (emotionele) gebeurtenissen? Wanneer ben ik begonnen met schrijven? Waarom werkt schrijven voor mij zo goed om dingen te verwerken? Met wie kan je je schijfsels het beste delen en met wie dit? Dit zijn vragen die ik in dit artikel hoop te beantwoorden.
Wanneer ik ben begonnen met schrijven
Toen ik klein was vond ik het al leuk om te schrijven. Ik schreef vooral vaak in dagboeken of maakte reisverhalen. Later begon ik met het maken van striptekeningen met bijbehorende tekst. Samen met een goede vriendin en mijn zus schreven we teksten voor onze eigen musicals, toen we ongeveer 13 jaar oud waren. De onderwerpen waar ik over schreef waren mijn eigen (mentale) gezondheid, wat ik allemaal deed op een dag of reis, over eten en wat me opviel in het leven. Tegenwoordig probeer ik semi autobiografisch te schrijven maar ook gedichten en fantasy verhalen te maken. Het liefste zou ik ook illustraties maken voor mijn toekomstige boek.
Een gedicht van mij
Hoe ik schrijven in zet voor mijn eigen verwerking
Schrijven voelt voor mij als vrijheid en opluchting. Vrijheid, omdat jij zelf bepaald wat je schrijft. Opluchting, omdat problemen kleiner voelen als je ze opschrijft. (Mentale) Problemen worden in mijn hoofd vaak steeds groter, als ik er in mijn hoofd mee blijf zitten. Als ik ze opschrijf, kan ik er wat afstandelijker naar kijken. Hiernaast kan ik beter verbanden of patronen in mijn eigen denkwijze opmerken. Als ik manisch ben, schrijf ik veel ‘zelfverzekerder’ dan als ik depressief ben of een normale stemming heb. Vaak als ik depressief ben, schrijf ik meer over onzekerheden en problemen die zich voordoen in mijn omgeving.
Reflecteren op schrijfsels
Wat ik doe als ik een paar pagina’s heb geschreven in mijn dagboek is, eens in de zoveel tijd, reflecteren. Stilstaan bij wat er met mij is gebeurd, hoe ik me de afgelopen tijd voelde en hoe ik mij gedragen heb (naar anderen toe). Opeens kan ik dan beseffen waarom bepaalde gebeurtenissen hebben plaatsgevonden en hoe ik de volgende keer eerder bepaalde signalen (van bijvoorbeeld depressie, manie of pre-psychotische gedachten) kan oppikken. Dit stilstaan ervaar ik als een soort rust. Ik begrijp beter waarom dingen zo zijn als ze zijn en accepteer hierdoor deze gebeurtenissen beter.
Met wie je schrijfsels delen
Ik deel mijn ervaringen makkelijk en met meerdere mensen. Echter ben ik me bewust dat dit zeer persoonlijke informatie is en dat deze informatie in goede handen moet vallen. Het is niet handig om je schrijfsels te delen met personen die je niet vertrouwd of nog maar net kent. Vreemden kunnen getriggerd worden door jouw ervaringen, indien die in details beschreven staan. Hiernaast wil je niet dat er misbruik wordt gemaakt van de informatie die je deelt. Denk hierbij aan iemand die je met deze informatie zou kunnen pesten of opeens heel anders naar jou zou kijken. Je kan je schrijfsels delen met jouw psycholoog als deze relevant is en dit voor jou beter werkt dan praten met de psycholoog/psychologisch medewerker. Echter is het wel handig om dit beknopt te doen, gezien zij niet alle tijd van de wereld hebben. Het kan ook fijn zijn om geschreven ervaringen te delen met (goede) vriendinnen of zelfs met collega’s (indien je zeker weet dat zij dit kunnen waarderen).
Tips voor het schrijven
- Gevoelens kan je het beste omschrijven in een dagboek.
- Door meerdere dagen bij te houden in een dagboek kan je soms bepaalde patronen of signalen opmerken die handig zijn voor jouw signaleringsplan.
- Schrijf vanuit je hart en laat je niet remmen in het schrijven.
- Denk bij schrijven verder dan een dagboek: een bullet journal, gedichten, losse mooie uitspraken, positieve en opbeurende woorden voor jezelf etc. Er is veel mogelijk.