Er was wel iets met me aan de hand, maar heel veel was er toen nog niet over autisme en ADHD bekend waar mijn ouders en ik iets mee konden. Ik had bijvoorbeeld nog nooit van de term “prikkelgevoeligheid” of “overprikkeling” gehoord, maar ik had er zeker wel (onbewust) dagelijks mee te maken dat ik overweldigd raakte door prikkels.
Omdat er niet heel veel duidelijke informatie was en gezien het taboe dat er heerst rondom autisme en ADHD waardoor ik mijn diagnoses niet wilde accepteren, ben ik vervolgens jarenlang gewoon doorgegaan alsof er niets aan de hand was. Pas de afgelopen jaren, nu er steeds meer duidelijk wordt over prikkelgevoeligheid en overprikkeling en ik mijn diagnoses wél accepteer, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek.
Als klein meisje bijvoorbeeld ervoer ik prikkels al als intens en dan met name geluid. Juichte er iemand enthousiast als er tijdens een voetbalwedstrijd werd gescoord, dan moest ik huilen omdat ik zo schrok van het geluid. Bij het vieren van mijn verjaardag op de basisschool vroeg de juf aan de klas of ze zachtjes voor me konden zingen, omdat ik niet van harde geluiden hield. En in de auto moest de radio soms écht uit, want dan was ik zo overprikkeld dat ik dat geluid er niet ook nog bij kon hebben.
Een ander voorbeeld is een van onze familievakanties. Ik ging elke dag regelmatig terug naar de hotelkamer, terwijl de rest vakantie aan het vieren was. Het is pas sinds de laatste jaren dat het kwartje is gevallen waarom ik dat deed: ik moest op dat moment echt even alleen zijn en alle prikkels verwerken. Destijds hadden wij geen idee.
Tegenwoordig is er gelukkig steeds meer bekendheid rondom prikkelgevoeligheid en lukt het mij de afgelopen jaren steeds beter om hier rekening mee te houden. Zo draag ik negen van de tien keer een zonnebril buiten (ook als de zon niet schijnt), heb ik oordoppen voor tijdens sociale situaties en om te slapen en trek ik me regelmatig terug als alle prikkels me teveel (dreigen te) worden. In mijn geval heeft medicatie ook geholpen, maar dat is persoonlijk en in elk individueel geval anders.
Neem prikkelgevoeligheid in ieder geval serieus en kijk (eventueel onder begeleiding) wat jou hierin helpt.
Wil je meer lezen over mijn leven met autisme en ADHD? Volg mij dan op Instagram: @mijn.unieke.brein.