26 jaar geleden liep het heel erg uit de hand toen ik bij een manische psychose vrijwillig opgenomen was en met ontslag wilde. Omdat ik geen zorgmachtiging had moesten ze mij laten gaan. Met als gevolge dat ik twee maanden ging zwerven zelfs met de trein naar Duitsland. Ik kwam in heel akelige situaties terecht omdat ik heel kwetsbaar was. Ik werd seksueel misbruikt en mijn vrienden en familie maakten zich erge zorgen omdat ik twee maanden zoek was.
Uiteindelijk ben ik teruggekomen naar huis omdat ik uitgeput was en liet me toen vrijwillig opnemen maar daar kwam toe snel een zorgmachtiging achteraan zodat ze me niet meer konden laten gaan. Ik ben achteraf zo erg geschrokken van wat er gebeurd is en ik wilde dit nooit meer meemaken. Zo besloot ik mijn zorgmachtiging steeds te verlengen zodat als ik opgenomen werd ze mij niet meer konden laten gaan. Het is in de 26 jaar drie keer gebeurd dat zorgmachtiging in werking is gesteld bij een opname dus het heeft zeker zin gehad.
De laatste 5 jaar ben ik stabiel en nu wilde mijn zorgverleners mijn zorgmachtiging niet meer verlengen wat ik heel raar vind want ik heb er geen last van in mijn normale leven en het geeft garantie bij een opname. Ze doen er heel moeilijk over, Ik heb zelfs een second opinion gevraagd en uiteindelijk is de zorgmachtiging toch weer verlengt voor twee jaar. Eind volgend jaar loopt ie weer af en dan wordt het weer heel moeilijk om hem te verlengen, het hangt er ook heel erg vanaf wie dan mijn zorgverleners zijn en of die het dan willen, helaas. Als het niet lukt om het weer te verlengen, ga ik een zelfbindingsverklaring opstellen, alleen is die jammer genoeg niet rechtsgeldig zodat dit niet heel veel zin heeft. Maar het is beter dan niets.